Nieuws

De komende tijd in de buurtkerk :

Van Epifanie naar Pasen

Ik ben nog bezig de liturgie voor Kerst te maken, maar denk ook na over de Veertigdagentijd.
Pasen valt nl vroeg (zo voelt het in ieder geval wel) in 2026, op 5 april Dat betekent dat op woensdag 18 februari de veertigdagentijd of vastentijd begint. Het is dan Aswoensdag.  40 dagen tijd en ruimte voor bezinning en eventueel vasten. We zijn gewend om in deze weken in de Buurtkerk een thema te kiezen en daar in de diensten aandacht aan te besteden. Zo krijgen we een rode draad door de weken heen, op weg naar Pasen.
Het is nu nog niet duidelijk welk thema dat zal zijn, maar tegen die tijd zul je dat te weten komen via de buurtkerkapp of tijdens kerkdiensten. Wat al wel zeker is, is dat er weer een Rotterdamse Veertigdagenkalender komt, in die kalender vind je gedichten, gebeden, verhalen en kunst over het thema dorst.

Maar zover is het nog niet.
Eerst komen we in de liturgische kalender bij Epifanie. Het kindje Jezus is geen gewoon kind. Dat hadden de engelen en de herders met Kerst al in de gaten. Maar op het feest van Epifanie wordt zijn koninklijke of goddelijke licht verspreid onder de volken. Dat begint  met de wijzen uit het Oosten op 4 januari en in de verhalen in de weken daarna, de doop van Jezus,  en de bruiloft te Kana wordt dat nog duidelijker. De geboorte van Jezus is een boodschap aan ons mensen, we hebben iets te leren en te doen. En wat dat precies is, lijken we zelf maar niet te (willen) ontdekken. Daarvoor is het nodig dat God afdaalt en onder de mensen komt wonen.
Misschien dat we tijdens dat leerproces een rode draad kunnen vinden voor de periode na de zondagen van Epifanie, de veertigdagentijd.

Katinka

Buurman  (column van Katinka)
Een paar jaar geleden was er een campagne ´Één tegen eenzaamheid´, en ook nu worden we met allerlei projecten erop gewezen dat we een beetje op onze buren moeten letten, samen de wijk maken, rekening met elkaar houden, enzovoort.
Nou vind ik dat het Oude Westen best een sociaal wijkje is. Veel buren kennen elkaar (een beetje). Op straat en schoolpleinen wordt met elkaar gesproken, we kennen elkaars kinderen en kennen op straat misschien niet onze namen, maar herkennen wel onze gezichten.
In één van deze straten wonen buren al decennia lang met elkaar. Ze komen niet bij elkaar over de vloer, maar spreken elkaar op straat, in de winkel en op meer plekken in de wijk. En ze zien samen om naar een buurman die ook al heel lang in de straat woont. Het gaat niet altijd goed met hem en de buren brengen hem eten, maken een praatje, sturen hem naar de dokter en nog veel meer.
Nog niet zo lang geleden werd hij naar het ziekenhuis gebracht. En wat de buren ook belden en navroegen, ze kwamen er niet achter waar hij, na zijn ontslag uit het ziekenhuis, was gebleven. Verzorgingshuizen werden gebeld: “We kunnen niets zeggen, privacy mevrouw, sorry.”
“Maar er is geen familie, hij heeft alleen ons!”
“Wij moeten ons aan de regels houden.”
De buren waren van slag. Hoe zou het met hem gaan? Zou hij zich niet eenzaam voelen? Wordt hij beter en komt hij weer thuis? Ze schakelden hulp in, misschien is er iemand die de informatie wel kan lospeuteren? De huisarts, de wijkpastor?
Niets en niemand leek te helpen. Totdat een van de buren de vrouw herkende die regelmatig zorg verleende aan de buurman. Zij kon iets over hem vertellen, wist waar hij was én kon vertellen dat hij het verzorgingshuis niet leuk vond en weg wilde. “Het is beter als jullie hem niet bezoeken, dat maakt hem onrustig.”
Ze wisten nu tenminste waar hij was, maar ze vonden het nog steeds een naar idee dat ze hem niet mochten bezoeken, ‘onmenselijk’ noemde iemand dat.
De buren zijn ervan overtuigd dat hij juist rustiger wordt als hij hen even ziet…
Leer mij de Oude Westenaar kennen! Op een stout moment besloot een van de buren toch even langs te gaan. Ik weet…tegen alle regels in….doe dit niet na…. Of toch wel? In dit geval werd iedereen er gelukkiger van, de patiënt én de buren. En daar gaat het uiteindelijk om.

Beste Buurtkerk vrienden,

Wordt het nog winter of houden we het een beetje zonnig en niet te koud ?
Soms is het dan wel wennen om liedjes te horen die over een witte kerst gaan of sentimenteel ingaan op de warme winterdagen in huis. Sommige zaken gaan altijd door : de stillere dagen met minder afspraken, het luisteren naar de top 2000; het erwtensoep eten en luisteren naar een mooi koor. En niet te vergeten natuurlijk het ongemak van de winterse verkoudheid!
Gelukkig zorgt Rita er in de Union wel voor dat we in de kerststemming komen met de gezellige versierselen. Wat zal het weer saai worden als alles weggehaald wordt.

Ook hebben we wel iets om naar uit te kijken en dat is : eindelijk weer een veiling !
Vanuit verschillende kanten hoorden we al vragen waarom we dat niet meer deden. Vanuit de wijk, andere gebruikers van de Union..
Door enthousiasme van Bob en Judith, gaat het weer helemaal voor elkaar komen, ook precies in de tijd voor Pasen zodat we de opbrengst voor ons goede doel kunnen inzetten. In dit bulletin dus een oproep en komend bulletin een stukje van Joop Visser in Ghana, die we willen blijven steunen bij zijn goede werken voor kinderen daar. Hij is ondertussen 85 jaar en blijft ons op de hoogte houden met berichten over zijn strijd jongeren te helpen aan een toekomst en het land te behoeden voor de onderdrukking van grootkapitaal.

In dit bulletin ook een update over onze Stichting Wijkpastoraat Rotterdam West, waar we als Buurtkerk een onderdeel van zijn. Er waren de laatste jaren wisselingen van werkers. Het is goed om op de hoogte te zijn van het grotere geheel. Zoals ook Katinka ons door haar columns op de hoogte houdt van het wel en wee uit de wijk.
Als Buurtkerk houden we elkaar stevig vast met een open vizier naar buiten.

Houd moed, ook in 2026.  Liefs Bernadette

Stichting Wijkpastoraat Rotterdam West.. de werkers.

Al meer dan 10 jaar bestaat nu deze stichting. Met 2 werkplekken : Het Oude Westen (de Union) en Delfshaven/Nieuwe Westen (BMVier).  De Buurtkerk is één van de vaste pijlers. Vlak na de 2e wereld oorlog al opgestart in het Oude Westen. Toen een onderdeel van “de Jeugdhaven”, later van het Oude Wijken Pastoraat en nu dus een Stichting. Dat betekent hard werken om subsidies binnen te halen om professionals te kunnen betalen die projecten doen. Aat de Groot zet zich daar met hart en ziel voor in, nu gesteund door een hele financiële commissie. Natuurlijk is er ook een bestuur, (voorzitter Mak schrijft in elk bulletin een stukje vanuit het bestuur) en een commissie HRM (personeelszaken) en een commissie communicatie (die schrijft mooie nieuwsbrieven zoals afgelopen keer ingesloten bij het Bulletin). Allemaal vrijwilligers die zorgen dat de betaalde werkers hun werk kunnen doen… afgelopen twee jaar waren er wisselingen en nieuwe werkers. Een goed idee daar eens iets over te vertellen.
Paul van Hattem draagt het project “eenzaamheid en sociaal isolement” in BMVier. Elke maand is er een heel programma voor ouderen met gespreks-ochtenden, een filmclub, wandelgroep, eetclub; en een groep die met de Rotterdampas allerlei activiteiten onderneemt. Hij volgt een studie theologie en we zien hem graag en regelmatig als voorganger in de Buurtkerk.
Martine van Geel is de opvolgster van Arja en is coördinator van vrouwenhuis Rosa in BMVier. (zij is pas moeder geworden van haar 3e kindje.. gefeliciteerd!!) Alle dagen zijn er activiteiten voor de vrouwen: taalles, gezond bewegen, creatieve ochtenden, een leesgroep, naailes.. allemaal activiteiten die door de vrouwen zelf zijn bedacht en worden georganiseerd. Elk jaar zijn er ook speciale gezamenlijke activiteiten zoals een vrouwen verwendag en natuurlijk ook feestdagen zoals rondom de Ramadan en de kerstdagen.
Martine werkt samen met Senay, geestelijk verzorger. Samen vormen zij een prachtig en krachtig team, ondersteunend voor de vrouwen van Rosa.
Monique van Donk werk al heel wat jaren voor het Wijkpastoraat als kinderwerker. (Zij is onlangs getrouwd .. ook van harte gefeliciteerd!!) Vooral in BMVier is zij werkzaam met kinderen en een moedergroep. Je vindt haar vaak op straat met allerlei kinder activiteiten.
Dit jaar is Shirley-Ann Mathis als de nieuwe projectcoördinator Kinderkansen gestart. Zij werkt voornamelijk in het Oude Westen en wordt ondersteund door Monique en Sanriz Renfurm. Door middel van activiteiten en verbintenissen met de kinderen (en ouders) wordt er gewerkt aan het doorbreken van uitzichtloze armoede; opbouwen van kansen naar een toekomst;  inzicht in opvoeden, gezondheid en veiligheid.
Natuurlijk vergeten we Fina Awusa niet, als maatschappelijke ondersteuner op de vrijdagmiddag te vinden in de Union.
En “lest best”: Katinka, zij is de “pastorale basis” van het werk. Al meer dan 25 jaar bij ons werkzaam als pastor. In de Buurtkerk onze dominee/voorganger, maar ook in BMVier en in de Bergsingelkerk.  Altijd aan het netwerken en betrokken bij veel Rotterdams overleg. In de Union ook het aanspreekpunt voor de groepen die daar komen, de wondervrouwen, de groep van Suresh, Mala, Eritrese groep, eetclub,  schilderclub… lopend door de wijk een luisterend oor en geliefd bij veel bewoners.. (is er een probleem? Vraag Katinka advies!)
Bovendien ondersteunt zij het bestuur bij het nadenken over visie, toekomst, organisatie.
De Buurtkerk is een onderdeel van al dit prachtige werk dus..
ook een inspiratiebron voor een paar daadkrachtige vrijwilligers zonder wie de Stichting Wijkpastoraat Rotterdam West niet kan bestaan !
Voor wie nog meer wil weten over het werk en wat er allemaal gebeurt: kijk maar eens op de website ! Je kan ook jaarverslagen downloaden en prachtige overzichten en alle informatie.

https://stichtingwijkpastoraatrotterdamwest.nl/