Verslagen bestuur en groepen

Vanuit het Bestuur van het Wijkpastoraat( voorzitter Mak

Wederkerigheid is de ongeschreven sociale regel van doe voor een ander wat voor jou wordt gedaan, duidelijk twee richtingen verkeer. Wederzijds respect en steun vormen de basis voor sociale uitwisseling en vertrouwen.
Wat nu als de ander wel hulp nodig heeft maar niets in diezelfde mate kan teruggeven?
Het goede doen (in het Duits; tun des Gerechten) is het streven om zo optimaal mogelijk bij te dragen aan het welzijn van allen. Dit is nou precies waar het wijkpastoraat van belang is, maar dan wel in het tempo van de wijkbewoner. De vele vragen op het gebied van gezondheid en financiën die er bij de hulpvragers zijn, worden tot op zekere hoogte opgepakt, en waar mogelijk wordt overlegd of doorverwezen naar de gespecialiseerde hulpverleners en instanties.
De samenleving staat op de fundering van anonieme daden waar je niemand voor kan bedanken, maar allemaal bij elkaar zijn ze van essentieel belang voor onze gemeenschap. Dit betekent niet dat we geen verantwoordelijkheid nemen. Als we onrecht zien of voelen moeten we handelen met de intentie om iets tot stand te brengen. Het aangaan van oppervlakkige banden (‘weak ties’) die toch bijdragen aan vertrouwen en welzijn. Mensen gaan zich meer thuis voelen en ervaren verbondenheid en zullen dan ook sneller verantwoordelijkheid nemen. Het is zal zeker niet altijd makkelijk zijn, maar wie verantwoordelijkheid neemt aanvaard de complexiteit van het bestaan.
Zo dat was wel even mooi theoretische gepraat; simpel is :  gewoon aardig zijn voor elkaar en een luisterend oor bieden. Mensen en hun ingesleten gewoontes en patronen veranderen niet zomaar en zeker niet snel; trouw en betrouwbaar zijn loont. En vaak  is in stilte werken en volhouden toch echt effectief.

De beste wensen voor 2026.

Over de vieringen: 

Lieve allemaal, 

Voor ons weer een nieuw bulletin, met een nieuw rooster.
Maar eerst even terugblikken, wat is er de afgelopen maanden gebeurd in de Buurtkerk?
We herdachten de overledenen in onze nabijheid in het afgelopen jaar. Het was goed om samen te zijn en hierbij stil te staan. Een witte roos stond symbool voor de gemiste dierbaren. Ook vierden we Avondmaal samen in de kring en we waren met velen. Daarna hebben we een mooie Adventtijd beleefd met z’n allen. Het thema Wees Welkom kwam ook terug in de gekleurde adventskaarsen en het gedicht van de Advent dat we elke week lazen: Het Licht komt rustig, en komt voor iedereen!  Met dat ik dit stukje schrijf moet de kerstnachtviering nog plaatsvinden. Ik kijk er naar uit!

In de komende tijd, zo net in het nieuwe jaar, zijn er geen grote kerkfeesten zoals Kerst of Pasen of Pinksteren. Het is een soort van rustig in de kerk in de donkere wintertijd. Pas vanaf half februari begint de Vastentijd en leven we in de 7 weken daarna gericht toe naar Pasen. Katinka licht verderop in het bulletin nog toe over deze Vastenperiode in de Buurtkerk. Dank aan alle voorgangers Katinka, Akke, Herman en Paul, die de komende maanden met de Buurtkerk ‘op reis’ gaan. Op 22 februari vieren we een Taizéviering, die wat rustiger is, en wat meditatiever en met wat meer zang. Er is dan geen voorganger, we doen het samen.
We hopen elkaar weer veelvuldig te ontmoeten!

Hartelijke groet van Tytsia